VAMP8 to v-SNARE, który pośredniczy w egzocytozie podstawno-bocznej w mysim modelu alkoholowego zapalenia trzustki ad 7

Kwantyfikację tych zdarzeń egzocytotycznych przeprowadzono na kolejnych zdjęciach z 3 niezależnych eksperymentów, z których każdy przeprowadzono w trzech powtórzeniach, z całkowitą liczbą 300 komórek na analizowany stan. Jak pokazano na rysunkach 6 i 7, analizowaliśmy tylko komórki, w których pojedyncze sekcje przecięte na całej powierzchni akini wyraźnie identyfikują szczytowe kanaliki przewodowe (oznaczone gwiazdkami na ryc. 6) i kompleksy połączeń (oznaczone białymi strzałkami na ryc. 6), które określają początek lateralnego PM. Z tych badań ultrastrukturalnych odnotowaliśmy następujące główne cechy. Rycina 6ED plus stymulacja Cch prowadzi do przekierowania egzocytozy wierzchołkowej do PM bocznego powodującego zapalenie trzustki, a to wymaga VAMP8. EM wykonano na WT lub Vamp8. /. tkankę trzustki od myszy na CD lub ED, które poddano 5 iniekcji dootrzewnowej soli fizjologicznej, Atp (0,1 mg / kg / h), a następnie Cch (50 .g / kg / h) lub Cch (50 .g / kg / h) sam. Gwiazdki wskazują położenie szczytowych kanalików przewodowych, a grube strzałki wskazują węzłowe kompleksy, które oddzielają światło wierzchołkowe od bocznego PM. Powiększenie mocy WT ED plus stymulacja Cch pokazuje, że wzdłuż długości PM obserwowaliśmy ZGs zakotwiczone na bocznym PM (cienkie strzałki w wypustkach) i ZGs poddawani egzocytozie z bocznym PM (groty strzał, obserwowano pory fuzyjne w niektórych) w rozszerzone przestrzenie śródmiąższowe (.). Liczne homotypowe fuzje ZG-ZG zanotowano w pobliżu błony i głębiej w cytozolu (punkt fuzji błony wskazany przez białe groty strzał). Ilościowe oznaczenie ZG tych danych EM dla każdego szczepu i leczenie przeprowadzono na 300 komórkach z 3 niezależnych eksperymentów w sposób zaślepiony przez 2 niezależnych obserwatorów, a tę analizę przedstawiono w Suplementalnej Figurze 2. Paskady skali: 2 .m. Figura 7 VAMP8 uczestniczy w fuzji ZG-ZG. Dalsza charakterystyka tkanek trzustki WT (górne 2 rzędy) i Vamp8. /. (dolny rząd) karmionych ED szczurów, którym wstrzyknięto Cch (50 .g / kg / h). Mycica WTK pokazała nekrotyczne plamy (jądra pyknotyczne, zaburzony cytoszkielet, rozpad organelli) i wiele ZG przechodzących różne etapy fuzji ZG-ZG (patrz obrazy o większym powiększeniu). Vamp8. /. myszy wykazały większą liczbę ZG wypełniających całą komórkę, ale ZG nie zostały przyklejone do bocznego lub podstawowego PM i praktycznie nie zaobserwowano fuzji między ZG. Ilościowe oznaczenie ZG tych danych EM dla każdego szczepu i leczenie przeprowadzono na 300 komórkach z 3 niezależnych eksperymentów w sposób zaślepiony przez 2 niezależnych obserwatorów, a tę analizę przedstawiono w Suplementalnej Figurze 2. Paskady skali: 2 .m. Na Rysunku 6, pierwszą i najbardziej uderzającą cechą była wyższa obfitość ZG w Vamp8. /. acini. U myszy karmionych solą fizjologiczną CD-i ED, Vamp8. /. acini pokazał 95,0. 6.2 i 99,1. 7.0 ZG / odcinek komórki, odpowiednio, w porównaniu z WT acini z 45,0. 5,3 i 52,2. 4.6 ZG / sekcja komórek, odpowiednio. Ich wierzchołkowe prześwity miały bardzo podobny rozmiar (Vamp8a / p, 2,3 ^ 0,6 [m2] [CD] w porównaniu z 2,5 a 0,7 [jm2 [ED]; WT, 2,5 a 0,6 [m2] [CD] wobec 2,4 ^ 0,7