Utrata ciąży w zespole antyfosfolipidowym – możliwy mechanizm trombogenny

Obecność przeciwciał antyfosfolipidowych w surowicy związana jest z zespołem antyfosfolipid-przeciwciało, który charakteryzuje się zakrzepicą tętniczą i żylną lub nawracającą utratą ciążą przypisywaną zakrzepicy łożyska.1-6 Patogenne mechanizmy tego zaburzenia nie są znane. Co ciekawe, antykoagulanty toczniowe – przeciwciała przeciwko anionowym fosfolipidom lub powiązanym białkom, które hamują koagulację krwi zależną od fosfolipidów – często występują u pacjentów z tym zaburzeniem. Jednak paradoksalnie te antykoagulanty są związane z objawami zakrzepowymi, a nie z zaburzeniami krzepnięcia. Aneksyna V (wcześniej znana jako łożyskowe antykoagulantowe białko I i antykoagulant naczyniowy .) znajduje się w łożysku i naczyniowym śródbłonku, wśród innych tkanek.7 To białko, którego funkcja fizjologiczna nie została jeszcze ustalona, ma silne właściwości przeciwzakrzepowe, które są oparte na jego wysokiej zawartości. powinowactwo do anionowych fosfolipidów i jego zdolność do wypierania czynników krzepnięcia z powierzchni fosfolipidów.8 Poprzednio donoszono, że aneksyna V znajduje się na wierzchołkowej powierzchni syncytiotrofoblastów łożyska, a następnie odkryła, że poziomy tego białka są znacznie zmniejszone na kosmkach łożyska u pacjentów z antyfosfolipidami. zespół przedsionkowo-komorowy.9,10 Postawiliśmy hipotezę, że aneksyna V ma działanie przeciwzakrzepowe in vivo i że zakrzepica u pacjentów z zespołem antyfosfolipid-przeciwciało może wynikać z obniżonego poziomu białka w miejscach, w których krew krążąca kontaktuje się z komórkami wyściełającymi naczynia.
Dlatego badaliśmy wpływ przeciwciał antyfosfolipidowych na poziomy aneksyny V na łożyskowe komórki trofoblastu. Następnie zbadaliśmy, w jaki sposób te przeciwciała wpływają na koagulację osocza na hodowane trofoblastach i czy wpływają także na aneksynę V i koagulację osocza na hodowane komórki śródbłonka ludzkiej żyły pępkowej. Na koniec zbadaliśmy, w jaki sposób oczyszczona aneksyna V i antiannexin IgG wpływają na koagulację osocza w komórkach śródbłonka żył pępowinowych.
Metody
Izolacja IgG
Przeciwciała IgG wyizolowano z cytrynianowej osocza trzech pacjentów z ciężkim zespołem antyfosfolipid-przeciwciało i trzech normalnych osobników kontrolnych z białkową kolumną G, jak opisali Sammaritano i wsp. 11. Zbadano przygotowanie przeciwciała antyfosfolipidowego z każdego z trzech pacjentów i w porównaniu z preparatem z jednej z kontroli. Wszyscy trzej pacjenci mieli ciężki pierwotny zespół antyfosfolipid-przeciwciało – to jest, nie było dowodów na układowy toczeń rumieniowaty lub jakiekolwiek inne zaburzenie autoimmunologiczne – i wysokie miano przeciwciał antykardiolipinowych IgG.
Pierwszym pacjentem była 33-letnia kobieta (wcześniej opisana 12), która miała dowody wcześniejszego zawału mózgu na tomografię komputerową, wcześniejszą zakrzepicę żył głębokich i zatorowość płucną oraz cztery kolejne straty w ciąży. Przedstawiła piątą utratę ciąży w 18 tygodniu ciąży, zawał łożyska i zawały na skórze rąk i twarzy, skrzep fibrynowy w małych naczyniach skóry właściwej. Drugim pacjentem był 47-letni mężczyzna z katastroficznym zespołem antyfosfolipidowym, objawiającym się zakrzepicą żył głębokich, zatorami płucnymi i udarem mózgu.
[przypisy: teosyal, Corsodyl, buprenorfina ]
[więcej w: czym się różni osa od pszczoły, dawca komórek macierzystych na czym polega, dehydratacja krążków międzykręgowych leczenie ]