Prednizon i aspiryna u kobiet z autoprzeciwciałami i niewyjaśnioną nawrotową utratą płodu czesc 4

Analizę regresji logistycznej wykorzystano do oceny wpływu leczenia na prawdopodobieństwo pomyślnej ciąży, z kontrolą wieku (35 do 39 lat w porównaniu do 18 do 34 lat) i tygodnia ciąży, w którym nastąpiła poprzednia utrata płodu ( wcześnie czy późno). Grupy badane porównano pod względem drugorzędnych zmiennych wynikowych za pomocą t-testów z dwiema próbkami w przypadku zmiennych ciągłych i chi-kwadrat lub dokładnych testów Fishera w przypadku zmiennych kategorycznych. Aby ocenić bezpieczeństwo leczenia prednizonem i aspiryną, liczbę kobiet, które wycofały się z badania, oraz częstotliwość i czas trwania ważnych zdarzeń niepożądanych porównano między grupami za pomocą dokładnego testu Fishera lub testu chi-kwadrat, w zależności od częstotliwości wydarzenia. Wszystkie dane wprowadzono do bazy danych (Oracle, Belmont, CA) i analizowano za pomocą oprogramowania SAS (SAS Institute, Cary, NC). Wyniki
Do badania włączono 202 kobiety, a następnie zaczęliśmy je leczyć; w każdej grupie było 101. Każda kobieta była obserwowana przez całą ciążę i przez co najmniej dwa lata po porodzie, niezależnie od wyniku ciąży. Siedem kobiet wycofało się z badania przed porodem (ryc. 1), jedna z powodu skutków ubocznych, a pozostałe sześć, ponieważ zdecydowały się nie brać udziału w badaniu i wybrały jedynie kontynuację działań następczych.
Tabela 1. Tabela 1. Podstawowa charakterystyka kobiet w grupach badawczych. Charakterystyka leczenia i grupy placebo były podobne w czasie randomizacji (Tabela 1). Czterdzieści cztery spośród 202 kobiet (22 procent) miało dwie straty płodowe, a 158 (78 procent) miało trzy lub więcej. Pięćdziesiąt procent pierwotnie przebadanych kobiet (385 z 773) miało co najmniej jeden test autoprzeciwciała, który był wielokrotnie dodatni (Figura 1), a 111 z tych kobiet (29 procent) miało wielokrotnie pozytywne testy dla więcej niż jednego autoprzeciwciała lub były pozytywne dla toczeń antykoagulant. Anticoagulant tocznia został znaleziony u 38 kobiet w grupie leczenia i 36 w grupie placebo; Odpowiednio 6 i 14 kobiet uzyskało antyagardiolipinę IgG.
Przeżycie płodu i inne wyniki ciąży
Tabela 2. Tabela 2. Główne wyniki ciąży w grupach badawczych, z analizą logistyczno-regresyjną wpływu leczenia i innych zmiennych na wyniki. W grupie leczonej było 66 żywych urodzeń (65 procent) i 57 (56 procent) w grupie placebo (P = 0,19) (tabela 2). Leczenie nie miało wpływu po dostosowaniu do wieku matki i tygodnia ciąży, w którym wystąpiły poprzednie uszkodzenia płodu (wcześnie lub późno) (P = 0,19) (Tabela 2).
Wśród kobiet, które uzyskały pozytywny wynik w kierunku przeciwciał antykardiolipinowych lub antykoagulanta toczniowego, 60% osób w grupie leczonej miało żywe dzieci (25 niemowląt urodziło się z 42 matkami), w porównaniu z 52% osób w grupie placebo (24 dzieci ur. 46 matek). Dodanie terminu interakcji do analizy regresji (Tabela 2), w celu odniesienia obecności przeciwciała antykardiolipinowego lub antykoagulanta toczniowego do leczenia, nie ujawniło znaczącej różnicy między leczeniem a placebo w tej podgrupie (P = 0,81), wskazując, że efekt leczenia w podgrupie nie różni się od tego w grupie jako całości.
Rysunek 2
[podobne: dekstran, sklerodermia, diltiazem ]
[hasła pokrewne: cukrzyca typu lada, cysta naskórkowa, cystoskopia boli ]