Leczenie reumatoidalnego zapalenia stawów rekombinowanym ludzkim receptorem nekrozy nowotworowej (p75) -Fc białko fuzyjne cd

Testy hematologiczne, chemia surowicy, analiza moczu i anty-TNFR: Testowanie przeciwciał Fc powtarzano okresowo podczas badania, w tym badania kontrolne, oraz w dniu, w którym pacjent wymagał rozpoczęcia lub ponownego wprowadzenia leczenia z lekami przeciwreumatycznymi modyfikującymi przebieg choroby lub z liczeniem stawów powrócił do wartości linii bazowej. Wszyscy pacjenci byli oceniani pod kątem działań niepożądanych i nieprawidłowości laboratoryjnych. Leczenie
Pacjenci zostali losowo przydzieleni do jednej z czterech grup leczenia: placebo; 0,25 mg TNFR: Fc na metr kwadratowy powierzchni ciała (grupa 0,25 mg); 2 mg TNFR: Fc na metr kwadratowy (grupa 2 mg); lub 16 mg TNFR: Fc na metr kwadratowy (grupa 16 mg). Badany lek lub placebo wstrzykiwano podskórnie dwa razy w tygodniu przez trzy miesiące. TNFR: Fc dostarczono w postaci jałowego liofilizowanego proszku zawierającego 10 mg TNFR: Fc, 40 mg mannitolu, 10 mg sacharozy i 1,2 mg TRIS (trometaminy) na fiolkę. Placebo to liofilizowany proszek zawierający 40 mg mannitolu, 10 mg sacharozy i 1,2 mg TRIS. Objętość wstrzyknięcia standaryzowano dla wszystkich pacjentów przez rozcieńczenie bakteriostatyczną wodą do wstrzykiwań (dwie wstrzyknięcia po 1,5 ml na dawkę). Zastrzyki były podawane mniej więcej o tej samej porze rano w poniedziałek-czwartek lub wtorek-piątek.
Leki skojarzone
Oprócz stabilnych dawek NLPZ i kortykosteroidów, podczas całego badania dopuszczano następujące leki przeciwbólowe, z wyjątkiem dnia poprzedzającego ocenę wspólną: acetaminofen z fosforanem kodeiny, acetaminofen z propsylofenylosilanem i acetaminofenem z chlorowodorkiem oksykodonu.
Testowanie przeciwciał
Próbki surowicy pobrano do testowania przeciwciał w dniu (przed leczeniem), po trzech miesiącach (koniec leczenia) i dwa do czterech tygodni po zakończeniu leczenia.
Studzienki z polistyrenowych płytek mikrotitracyjnych (Maxisorp, Nunc, Roskilde, Dania) pokryto 63 ng TNFR: Fc na mililitr w 0,01 M buforze fosforanowym, pH 7,2 i inkubowano przez noc w 2 do 8 ° C. Płytki przemyto solą fizjologiczną buforowaną fosforanem i dodano próbki kontrolne i próbki rozcieńczone w soli fizjologicznej buforowanej fosforanem z 5% normalnej surowicy koziej i inkubowano w studzienkach przez jedną godzinę w temperaturze pokojowej. Po drugim przemyciu solą fizjologiczną buforowaną fosforanem dodano specyficzny dla peroksydazy koniugat F (ab ) 2 kozich przeciwciał przeciwko ludzkiemu immunoglobulinie (Jackson Immunoresearch Laboratories, West Grove, PA) i płytki inkubowano przez kolejną godzinę w pokoju temperatura. Po ostatecznym przemyciu solą fizjologiczną buforowaną fosforanem, do studzienek dodano roztwór substratu peroksydazy dichlorowodorku o-fenylenodiaminy, roztwór chromogenu przez 10-minutową inkubację w temperaturze pokojowej w celu wywołania zabarwienia. Reakcję zatrzymano dodając M kwas fosforowy, a gęstości optyczne określono przy 490 nm. Badane próbki przeprowadzono dwukrotnie w rozcieńczeniach 1:50, 1: 100, 1: 200 i 1: 400. Króliczą poliklonalną surowicę anty-TNFR, wraz z heterologicznym odczynnikiem do wykrywania immunoglobuliny przeciwgrubnej, zastosowano jako kontrolę pozytywną do wykrywania TNF: Fc powleczonego na płytki. Studzienki pokryte ludzką IgG służyły jako kontrole koniugatu
[podobne: agaricus, bimatoprost, sklerodermia ]
[patrz też: dolargan ulotka, dychawica krzyżówka, dyslipidemia aterogenna ]